Sevgi, Leo Buscaglio

Bir İtalyan olan Dr. Love ailesinden gördüğü sevgiyi Amerika'daki diğer insanlarda göremeyince, bu insanlara sevgiyi öğretmek lazım diye düşünerek seçmeli olarak "Sevgi Dersleri" vermeye başlamış. İş arkadaşları bunun gereksiz birşey olduğunu, rağbet görmeyeceğini dersin kapanacağını ima ederken; ders öğrencilerden beklenmeyen bir ilgi görür. Yazarda bu derste edindiği deneyimi, öğrencilerinin de yardımıyla kitaplaştırmış.

Kitap duygularını belli etmekten hoşlanmayan batılı toplumlar için yazılmış. İnsanlık olarak sevgiye neden ihtiyacımız olduğu anlatılmaya çalışılmış. Daha sonra neden sevgimizi göstermemiz gerektiği açıklanmaya çalışılmış. Sözün özü, kişisel gelişim kitaplarının aksine ne hissediyorsan onu yansıt, onu yap diyen bir kitap. Makam mevki için ikiyüzlü, soğuk olmak zorunda değilsin diyor. Duyduğun bir haber seni üzebilir o zaman üzüldüğünü belli et ya da duyduğun haber seni sevindirmiş olabilir o zaman sevin diyor. Sevdiklerini, onları sevdiğini söylerek mutlu et ki mutlu olasın, sen de sevilesin diyor.

Kitapta yazılanlar eminim hiç bir Türk'e yabancı gelmeyecektir... Çünkü biz zaten temelde sevgi toplumunda yaşıyoruz. Mevlânâ'lar, Fuzûli'ler, Nasrettin Hocalar hatta Yunus Emre'lerle büyüyoruz. Bu yüzden okunmazsa olmaz diye nitelendirmiyorum hatta okumazsanız da olur :) Ama yeni nesillerimizi sevgisiz yetiştirmeye başlarsak, onlara duygularını gizlemelerini bilerek/bilmeyerek telkin edersek bizim de bu kitaba ihtiyacımız olacaktır.

Hoş bir ayrıntı: Yazar ve ailesi her akşam yemeğini beraber yermiş ve yazarın babası yemekte mutlaka, bugün ne öğrendiniz? diye sorarmış. Bunun için yazar, akşam yemeklerinden önce  ansiklopediden bir cümle öğrenirmiş :) Bizde ki "İki günü eşit olan zarardadır"a ne güzel örnek olurdu ama :)

Kitaptan Alıntılar:
* Okşanmayan bir çocuk sırf bu sevgisizlikten gerizekalı olabilir hatta ölebilir.
*Sev seveni-sevmeyeni!
*Sevgi aşağılık bir duygu değildir, seven aşağılayıcı etiketlerle etiketlenmemelidir, tanımaya çalışılmalıdır.
*Sevgi her zaman kolların açık duruşudur. Sevgi için kollarnızı kaparsanız kendiniz dışında tuacak hiçbirşeyiniz kalmadığını görürsünüz.
*Sevgi kişinin içine ya da dışına düşmez. Kişi sevgiyle olgunlaşır. (Bkz: fall in love )
*Sözcükler donmuş birer gerçektir. => etiketlerinden arın, kimseyi etiketleme
*Kişi sahip olmadığı şeyi veremez. Sevgi vermek için malik olmalısın sevgiye. Kişi kendini adamadığı şey için yaşayamaz. Kendinizi sevgiye adamak için her zaman sevgi içinde büyümüş ve gelişmiş olmanız gerekir. Kişi kabul etmediği şeyi benimseyemez. Benimsemek için sevgiye karşı duyarlı olmalısınız.